ببینید چگونه بیشتر مردم با اختلاف نظر برخورد می‌کنند و فقط دو حالت را خواهید دید.

اجتناب کنید: آن را ببلعید، موضوع را عوض کنید، آرامش را حفظ کنید و بعداً به طور خاموش از آن دلخور شوید.
حمله کنید: محکم بایستید، امتیاز بگیرید، تبادل را ببرید و در این فرآیند به رابطه آسیب بزنید.

هر دو به عنوان تنها گزینه‌ها به نظر می‌رسند. هر دو بد هستند. و فاصله بین آن‌ها جایی است که یکی از ارزشمندترین مهارت‌هایی که می‌توانید داشته باشید واقعاً وجود دارد: خوب مخالفت کردن — به چالش کشیدن ایده در حالی که از شخص محافظت می‌کنید.

این قابل یادگیری است. اینگونه کار می‌کند.

حرکتی که همه چیز به آن وابسته است

شخص را از موقعیت جدا کنید.

تقریباً تمام درگیری‌های مخرب ناشی از ترکیب این دو است — حمله به ایده‌ی کسی را به عنوان حمله به او در نظر گرفتن و بالعکس. هنگامی که این ترکیب اتفاق می‌افتد، گفتگو دیگر درباره‌ی حقیقت نیست و به این تبدیل می‌شود که چه کسی برنده می‌شود.

ناقد ماهر آنها را از هم جدا نگه می‌دارد، به‌طور بلند:

"من به شما احترام زیادی می‌گذارم. فکر می‌کنم این برنامه خاص یک اشتباه است. این دو موضوع متفاوت هستند و من می‌خواهم درباره موضوع دوم صحبت کنم."

آن جمله تقریباً کار جادویی انجام می‌دهد: به شما اجازه می‌دهد به ایده به شدت بپردازید دقیقاً به خاطر این که رابطه را امن کرده‌اید.

قبل از اینکه ضربه بزنی، استیل‌من کن

این حرکتی است که افراد دارای تغییر نظر را از افرادی که فقط بحث می‌کنند جدا می‌کند.

قبل از اینکه به نظر کسی پاسخ دهید، آن را دوباره بیان کنید — بهتر از آنچه که آنها گفتند.

"پس اگر من این را درست متوجه شده‌ام، نقطه نظر شما ___ است و قوی‌ترین نسخه آن ___ است. آیا این عادلانه است؟"

این به نام استیل‌منینگ (مقابل حمله به یک "مرد کاه ضعیف") نامیده می‌شود و همزمان سه کار انجام می‌دهد:

• ✓این نشان می‌دهد که شما واقعاً گوش داده‌اید — که بلافاصله دفاع آن‌ها را کاهش می‌دهد.
• ✓این شما را وادار می‌کند که به بهترین حالت آن‌ها مشارکت کنید، نه یک کاریکاتور تنبل.
• ✓گاهی اوقات نشان می‌دهد که آنها نکته‌ای داشتند که با عجله برای رد کردن آن، از دست می‌دادید.

شگفت‌زده خواهید شد که چقدر اغلب کسی که در نهایت احساس درک شدن کرده، آماده می‌شود تا شما را نیز بشنود. مردم به خاطر باختن نرم نمی‌شوند. آنها به خاطر شنیده شدن نرم می‌شوند.

سه ابزار دیگر که بدون تسلیم خنثی می‌شوند

• •بپرسید، شلیک نکنید. "این اشتباه است چون…" را با "چه چیزی شما را در مورد آن مطمئن می‌کند؟" جایگزین کنید. یک سوال واقعی شما را هر دو در حالت حل مسئله نگه می‌دارد به جای حالت مبارزه.
• •واقعیت را بپذیرید. عقب‌نشینی در برابر نکات معتبر آنها ضعف نیست — این اعتبار شما را افزایش می‌دهد ( اخلاقیات شما) و باعث می‌شود که عدم توافق واقعی شما تأثیر بیشتری داشته باشد. کسی که اعتراف می‌کند طرف مقابل حق دارد، بسیار متقاعدکننده‌تر از کسی است که تظاهر می‌کند حق ندارد.
• •این را به ما در برابر مشکل تبدیل کنید. "چطور ما می‌توانیم اینجا تصمیم درستی بگیریم؟" همیشه بهتر از "چرا تو اشتباه می‌کنی؟" است. اختلاف را روی میز بین خودتان بگذارید، نه در فضایی که بین چهره‌هایتان است.

پارادوکس در مرکز این

این چیزی است که بیشتر مردم هرگز نمی‌آموزند: شما با کمتر جنگیدن، متقاعدکننده‌تر می‌شوید.

غریزه در عدم توافق این است که سخت‌تر فشار بیاورید — نیروی بیشتر، اطمینان بیشتر، حملات متقابل بیشتر. اما نیرو دفاع را تحریک می‌کند. هرچه بیشتر فشار بیاورید، طرف مقابل بیشتر در موضع خود پافشاری می‌کند تا نه تنها از موضع خود بلکه از عزت نفس خود نیز محافظت کند.

دمای بحث را پایین بیاورید، دیدگاه آن‌ها را تقویت کنید، نکات واقعی را بپذیرید و به جای شخص، به مشکل بپردازید — و اینگونه هر دلیلی برای مقاومت در برابر شما را از بین می‌برید. آنچه باقی می‌ماند فقط ایده است، که تنها چیزی است که شما واقعاً می‌خواستید درباره‌اش صحبت کنید.

شما می‌توانید در بحث پیروز شوید و فرد را حفظ کنید. در واقع، این تنها نوع پیروزی است که دوام دارد.

پس: به یک اختلاف نظر فکر کنید که در حال حاضر از آن اجتناب می‌کنید زیرا می‌ترسید که به رابطه آسیب بزند. آن یک جمله‌ای که فرد را از موضعش جدا می‌کند چیست — و به شما اجازه می‌دهد بالاخره آن را بیان کنید؟