از نتایج نظرسنجی تا تصمیم‌گیری: پر کردن شکاف ابزارهای مشارکت که باز می‌گذارند

جلسه نتایج با عددی آغاز می‌شود که همه در دعوت‌نامه دیده‌اند: "62% از روند فعلی ناراضی هستند." این یک عدد واقعی است که به‌طور صادقانه از چهارصد پاسخ جمع‌آوری شده و بر روی صفحه نمایش می‌درخشد. سپس کسی تنها سوال مهم را می‌پرسد — "پس کدام یک از سه طراحی مجدد را انجام دهیم؟" — و اتاق ساکت می‌شود، زیرا نظرسنجی هرگز این سوال را نپرسیده و 214 نظر باز که ممکن است پاسخ را در خود داشته باشد، در یک خروجی نشسته که هیچ‌کس آن را نخوانده است.

این لحظه‌ای است که بیشتر تمرین‌های بازخورد به آرامی می‌میرند. اندازه‌گیری حرفه‌ای بود؛ اما ترکیب هرگز اتفاق نمی‌افتد. نظرات برای چند نقل قول حمایتی مرور می‌شوند، رهبری طراحی مجددی را که همیشه ترجیح می‌داد انتخاب می‌کند، ارائه به نظرسنجی اشاره می‌کند و چهارصد نفر می‌آموزند که پاسخ دادن فقط جنبه تزئینی داشته است. نرخ پاسخ سال آینده پایین‌تر خواهد بود و همه تعجب خواهند کرد که چرا.

فاصله بین نتیجه یک نظرسنجی و تصمیم‌گیری کار واقعی است — اما این کار ساختاریافته است و این پست روش پنج مرحله‌ای را توضیح می‌دهد: خواندن، تم، وزن‌کشی، تصمیم‌گیری، ثبت. همچنین تحقیقاتی درباره اینکه چرا مرحله آخر اختیاری نیست: ورودی‌هایی که جمع‌آوری می‌کنید و به‌طور واضح وزن‌کشی نمی‌کنید بدتر از ورودی‌هایی است که هرگز از آن‌ها نپرسیده‌اید.

چرا نتایج خام یک تصمیم نیستند

سه دلیل ساختاری که داشبورد نمی‌تواند به جای شما تماس بگیرد:

• نتایج با گزینه‌های شما هم‌خوانی ندارند. "62% از روند کار ناامید هستند" واقعی است، اما به شما نمی‌گوید که کدام یک از سه طراحی مجدد موجود را قبول می‌کنند. این نظرسنجی یک احساس را اندازه‌گیری کرد؛ تصمیم‌گیری بین گزینه‌هایی است که نظرسنجی هرگز نام نبرده است.
• حجم دلیل نیست. یک نکته که توسط بسیاری از افراد تکرار می‌شود می‌تواند هنوز هم به طور ضعیفی استدلال شده باشد، و یک استدلال تند و با شواهد خوب می‌تواند از یک گروه کوچک از پاسخ‌دهندگان بیاید. شمارش سرها و سنجش استدلال‌ها عملیات‌های متفاوتی هستند — یک تصمیم خوب دومی را انجام می‌دهد، با اطلاع از اولی.
• نظرات نتیجه‌گیری نیستند. متن‌های باز به‌هم‌ریخته‌ای از خواسته‌ها، نگرانی‌ها، ابراز احساسات بی‌ربط و استدلال‌های واقعی هستند که همه با هم در هم تنیده شده‌اند. تا زمانی که این موارد به ادعاهای مشخصی سازماندهی نشوند، نمی‌توانید آن‌ها را بسنجید — تنها می‌توانید به‌طور انتخابی از آن‌ها نقل قول کنید که این بدتر است.

منافع: صدای کاذب، یا چرا ورودی بدون وزن نتیجه معکوس می‌دهد

قبل از روش، دلیلی که اهمیت دارد. تحقیقات سازمانی نامی برای پرسیدن نظرات مردم بدون قصد سنجش آن‌ها دارد: صدای کاذب. در مطالعه de Vries، Jehn و Terwel از یک سازمان بهداشتی (مجله اخلاق کسب و کار، ۲۰۱۲)، کارمندانی که احساس می‌کردند فرصت‌های ابراز نظر جعلی است — ورودی درخواست شده، سپس نادیده گرفته شده — رفتار ابراز نظر خود را کاهش دادند و در ادامه، درگیری‌های درون‌گروهی افزایش یافت. ورودی نادیده گرفته شده فقط تبخیر نمی‌شود؛ بلکه فاسد می‌شود. نظرسنجی که شما انجام می‌دهید و به وضوح بر روی آن عمل نمی‌کنید، به مردم می‌آموزد که ابراز نظر بی‌فایده است، که دقیقاً برعکس هدف نظرسنجی است.

نسخه مثبت همین یافته فرآیند عادلانه است: تحقیقات کیم و مابورگن در مجله هاروارد بیزنس نشان داد که مردم حتی به تصمیماتی که با آن‌ها مخالفند، زمانی که فرآیند به وضوح عادلانه باشد، متعهد می‌شوند — و یکی از سه اصل آن توضیح است: نشان دادن به افرادی که نظر داده‌اند که چگونه نظر آن‌ها در نتیجه تأثیر گذاشته است، از جمله اینکه چرا برخی از آن‌ها تأثیر نداشته‌اند. (چارچوب کامل در چگونه می‌توان حمایت ذینفعان را جلب کرد موجود است.) هر دو ادبیات به یک نیاز عملی مشابه اشاره دارند: مسیر از پاسخ‌ها به تصمیم باید قابل مشاهده باشد. این چیزی است که پنج مرحله تولید می‌کند.

از پاسخ‌ها به یک تصمیم: یک روش پنج مرحله‌ای

هر مرحله از بروز یک شکست خاص جلوگیری می‌کند. اگر یکی را نادیده بگیرید، با شکستی مواجه می‌شوید که وجود آن برای جلوگیری از آن است.

این که زیاده‌روی نیست؟ فقط کاری را که نظرسنجی می‌گوید انجام بده.

برای یک سوال واقعاً ساده با گزینه‌ها در برگه رأی — "کدام یک از این سه تاریخ برای جلسه خارج از محل؟" — بله: رأی‌ها را شمارش کنید و اتاق را رزرو کنید. روش بالا برای مورد رایج و سخت‌تر است: نظرسنجی احساسات درباره یک مشکل را اندازه‌گیری کرده است، تصمیم‌گیری در میان گزینه‌هایی است که نظرسنجی هرگز آزمایش نکرده و نظرات باز حامل سیگنال واقعی هستند. در آنجا، "آنچه نظرسنجی می‌گوید را انجام دهید" یک توهم است — نظرسنجی هیچ چیزی درباره گزینه‌های شما نمی‌گوید تا زمانی که کسی ترکیب را انجام دهد و تظاهر به غیر از این معمولاً به معنای ترجیح رهبری است که نرخ پاسخ را به عنوان یک لباس به تن کرده است.

حسابداری هزینه صادقانه: موضوع‌بندی چند صد نظر و سنجش استدلال‌ها واقعاً زمان‌بر است (استخراج هوش مصنوعی این را به شدت فشرده می‌کند، اما بازبینی هنوز کار است). آنچه به دست می‌آید تفاوت بین تئاتر بازخورد و یک نتیجه قابل دفاع است — و تحقیق صدای کاذب قیمت گزینه دیگر را مشخص می‌کند: مشارکت کمتر در آینده و درگیری بیشتر. شما قبلاً برای ورودی هزینه کرده‌اید؛ روش این است که چگونه از هدر رفتن خرید جلوگیری کنید.

جایی که پلتفرم‌های تعامل متوقف می‌شوند و ابزار تصمیم‌گیری آغاز می‌شود

پلتفرم‌های نظرسنجی و مشارکت ابزارهای اندازه‌گیری هستند و ابزارهای خوبی نیز به شمار می‌روند: آن‌ها سوالات را مطرح می‌کنند، روندها را ترسیم می‌کنند و نقاط داغ را شناسایی می‌کنند. آنچه که به طور ساختاری انجام نمی‌دهند، اجرای مراحل دو تا پنج است — پاسخ‌ها را به استدلال‌های قابل وزن‌کشی که به گزینه‌های شما مرتبط است، تبدیل کنند، تعادل را مرحله‌بندی کنند و یک رکورد تصمیم‌گیری تولید کنند. این یک نقص نیست؛ بلکه یک مرز دسته‌بندی است. (اگر ابزار بازخورد شما خود سوال باشد، چشم‌انداز در جایگزین‌های نظرسنجی مشارکت است.)

چگونه Argumentree فاصله را پر می‌کند

Argumentree دقیقاً در زمان صادرات شروع به کار می‌کند. استخراج هوش مصنوعی پاسخ‌های باز را به استدلال‌های ساختاریافته سازماندهی می‌کند — تم‌های تکراری و ادعاهای متمایز درون آن‌ها — به طوری که یک دیوار متن به مجموعه‌ای قابل خواندن از نکات تبدیل می‌شود که واقعاً می‌توانید درباره آن‌ها استدلال کنید. امتیازدهی قدرت حمایت و مخالفت در هر استدلال را نشان می‌دهد، بنابراین شما بر اساس استدلال و پشتیبانی وزن می‌کنید، نه بر اساس اینکه چه کسی بلندتر یا آخرین نظر را داده است.

و نتیجه یک سند تصمیم‌گیری است — گزینه انتخاب شده، استدلال‌های سنجیده شده، دلایل، تصمیم‌گیرنده — که می‌توانید در مقابل ذینفعان قرار دهید وقتی از شما می‌پرسند چرا، و در مقابل پاسخ‌دهندگان برای بستن حلقه. نظرسنجی به یک تصمیم قابل دفاع تبدیل می‌شود و افرادی که به آن پاسخ داده‌اند می‌توانند ببینند که آنها سنجیده شده‌اند، نه فقط شمرده شده‌اند. آن دیدگاه، مکانیزم ضد صدای کاذب است که به صورت ساختاری درآمده است.

شرکت یک وام است. سوابق نشان می‌دهد که چگونه آن را بازپرداخت می‌کنید.

به جلسه نتایج برگردید. عدد روی صفحه هرگز مشکل نبود — اندازه‌گیری بخشی بود که کار می‌کرد. آنچه کمبود داشت، همه چیز بعد از آن بود: ۲۱۴ نظری که به استدلال‌ها تقسیم شده بودند، سه طراحی مجدد که هر کدام قوی‌ترین استدلال برای و علیه خود را داشتند، یک انتخاب نام‌گذاری شده با اعتراض رد شده‌ای که مورد تأیید قرار گرفته بود، و رکوردی که چهارصد پاسخ‌دهنده می‌توانستند خود را در آن ببینند.

این تمام تجارت است. افرادی که به یک نظرسنجی پاسخ می‌دهند، استدلال خود را به شما قرض می‌دهند به این وعده که این استدلال مورد سنجش قرار خواهد گرفت. اگر آن را به وضوح بسنجید، نظرسنجی بعدی پاسخ‌های بهتری از افراد بیشتری خواهد گرفت؛ اگر آن را در یک ارائه ذخیره کنید، چرخه صدای کاذب آغاز می‌شود. بخوانید، موضوع را مشخص کنید، بسنجید، تصمیم بگیرید، ثبت کنید — این پنج مرحله فقط برنامه بازپرداخت است.