بین دانستن و عمل کردن فاصله‌ای وجود دارد و تصمیم‌گیری درست در وسط آن قرار دارد.

شما می‌توانید هر چارچوبی را از آخرین بخش حفظ کنید و هنوز هم در یک شب سه‌شنبه اشتباه کنید — زمانی که خسته‌اید، صندوق ورودی پر است و کسی به یک پاسخ الان نیاز دارد. زیرا در آن لحظه، مغز سریع و خودکار دوباره در کنترل است و اهمیتی نمی‌دهد که چه چیزی خوانده‌اید.

بنابراین هدف هرگز این نبود که در لحظه سخت‌تر فکر کنید. اراده ضعیف‌ترین ابزاری است که در اختیار دارید؛ معمولاً تا ساعت ۴ بعدازظهر تمام می‌شود. هدف این است که سیستم‌های کوچکی بسازید تا تصمیمات خوب به‌طور پیش‌فرض اتفاق بیفتند — زمانی که در بدترین حالت خود هستید، نه فقط در بهترین حالت.

چهار عادت بیشتر کارها را انجام می‌دهند.

انرژی تصمیم‌گیری خود را محافظت کنید

کیفیت تصمیم‌گیری در طول روز کاهش می‌یابد، مدت‌ها قبل از اینکه شما احساس خستگی کنید.

به همین دلیل است که برخی از مؤثرترین افراد به طور عمدی تصمیمات بی‌اهمیت را از روز خود حذف می‌کنند: همان صبحانه، یک کمد لباس تقریباً یکسان، یک زمان‌بندی ثابت هفتگی. این به نظر عجیب می‌رسد. در واقع، مدیریت ظرفیت است.

هر تصمیم احمقانه‌ای که خودکار می‌کنید، یک تصمیم هوشمندانه است که دوباره خریده‌اید.

صدا را کم کن

شما نیازی به تصمیم‌گیری از ابتدا برای همه چیز ندارید. بیشتر از ۳۵,۰۰۰ انتخاب روزانه شما تکراری هستند — بنابراین یک بار به عنوان یک قاعده تصمیم بگیرید و از دوباره بررسی کردن آن‌ها خودداری کنید.

پیش‌فرض‌ها، روال‌ها و قوانین ساده اگر-آنگاه کارهای سنگین را انجام می‌دهند: "اگر زیر ۵۰ دلار باشد و قابل برگشت، فقط تصمیم می‌گیرم." آن قانون واحد هزار درد کوچک را به یک درد تبدیل می‌کند.

اصل این مقیاس به طور کامل بالا می‌رود. وارن بافت اعتبار رکورد خود را به انتخاب‌گری شدید نسبت می‌دهد — به گفته خودش، تنها حدود دوازده تصمیم واقعاً مهم در ۵۸ سال. قاعده "کارت پانچ ۲۰ تایی" او این را به خوبی بیان می‌کند: تصور کنید که فقط بیست تصمیم بزرگ برای تمام عمرتان دارید و هر یک را به طور بسیار متفاوتی ارزیابی می‌کنید. بافت تقریباً ۸۰٪ از روزش را به خواندن اختصاص می‌دهد، نه تصمیم‌گیری. تصمیمات کمتر، اما بهتر گرفته شده.

هر چه کمتر مغز سریع شما مجبور به بداهه‌پردازی باشد، ظرفیت عمدی‌تری برای انتخاب‌هایی که واقعاً اهمیت دارند، حفظ می‌کنید.

یک حلقه بازخورد تصمیم‌گیری را حفظ کنید

این چیزی است که تقریباً هیچ‌کس انجام نمی‌دهد: بررسی تصمیمات خود. ما بر نتایج تمرکز می‌کنیم و فرآیندی را که آن‌ها را تولید کرده نادیده می‌گیریم — بنابراین با اعتماد کامل همان اشتباهات را تکرار می‌کنیم.

هفته‌ای یک بار، دو سوال:

• •اخیراً چه تصمیمی گرفتم که جواب داد — و آیا آن شانس بود یا فرآیند؟
• •چه چیزی کار نکرد — و دقیقاً کجا تفکر اشتباه رفت؟

جواب‌ها را بنویسید. در طول چند ماه، شما چیزی را می‌سازید که بیشتر مردم هرگز ندارند: نقشه‌ای از اینکه شما، به‌طور خاص، چگونه معمولاً اشتباه می‌کنید. این تمام ایده پشت یک ثبت تصمیم است — و پشت هر ابزاری که یک تصمیم را قابل بررسی در آینده به جای فراموش‌شدن می‌سازد.

تصمیمات معکوس‌پذیر را به عنوان آزمایش‌ها در نظر بگیرید

یادت هست درهای دوطرفه را؟ بیشتر ترس از تصمیم‌گیری ناشی از این است که انتخاب‌های قابل برگشت را به عنوان انتخاب‌های دائمی در نظر می‌گیریم.

یک تصمیم دوطرفه را به عنوان یک آزمایش بازتعریف کنید — "بیایید امتحان کنیم و ببینیم؛ می‌توانیم مسیر را تغییر دهیم" — و سه چیز به طور همزمان اتفاق می‌افتد: سریع‌تر حرکت می‌کنید، سریع‌تر یاد می‌گیرید و ترس از اشتباه کردن عمدتاً از بین می‌رود.

اشتباه بودن دیگر یک حکم نیست. تبدیل به داده می‌شود.

مزیت ناعادلانه

یک قدم به عقب بردارید و متوجه شوید که در اینجا واقعاً چه اتفاقی در حال وقوع است.

تقریباً هیچ‌کس روی این موضوع کار نمی‌کند. مردم قفسه‌های کتاب درباره بهره‌وری، رهبری و ارتباطات را می‌خوانند و مهارتی را که زیر همه آن‌ها قرار دارد، به عنوان چیزی که فقط برایشان اتفاق می‌افتد، در نظر می‌گیرند.

دلیل دقیق آن همین است که این موضوع تجمعی است. یک مزیت کوچک در نحوه تصمیم‌گیری شما، که در ۳۵,۰۰۰ تکرار روزانه، در طول یک حرفه، در طول یک زندگی اعمال شود، مزیت کوچکی نیست. این تفاوت بین دو نفر با هوش یکسان است که به مکان‌های کاملاً متفاوتی می‌رسند.

شما نیازی به کامل بودن ندارید. فقط کافی است کمی بیشتر از افرادی که در اطراف شما هستند، هدفمند باشید — که بیشتر آنها اصلاً تلاشی نمی‌کنند.

با یک عادت شروع کنید. این هفته یک تصمیم بی‌اهمیت را خودکار کنید. این تمام شروع است.

کیفیت تصمیمات شما کیفیت زندگی شما را تعیین می‌کند. تنها سوال واقعی باقی‌مانده این است که آیا شما همچنان آن را به حالت خودکار می‌گذارید یا اینکه شروع به قابل مشاهده کردن این فرآیند می‌کنید. پس: چه تصمیم بی‌اهمیتی را قرار است این هفته خودکار کنید تا مقداری از قدرت ذهنی‌تان را بازپس بگیرید؟