طراحی اسپرینت‌های زنده در روز دوشنبه: یک راهنمای تسهیل‌گری روز به روز

اسپرینتی که تا دوشنبه ناپدید شد

جمعه، ساعت ۴:۵۵ بعد از ظهر، پایان هفته اسپرینت. پنج مصاحبه کاربری انجام شده، پروتوتایپ عمدتاً کار کرده و اتاق به شکل خوبی خسته است. روی دیوار: دویست یادداشت چسبان، دیواری با نقشه‌های راه‌حل که با رنگ حرارت‌سنجی شده، نقشه‌ای روی تخته سفید با هدفی که با رنگ قرمز دایره‌گذاری شده و یک تخته Flip با عنوان "پارکینگ" که یازده سوال در آن وجود دارد که هیچ‌کس به آن‌ها پاسخ نداده است. کسی از همه چیز عکس می‌گیرد. همه توافق دارند که هفته فوق‌العاده‌ای بود.

حالا سه هفته جلوتر بروید. شما در یک جلسه نقشه‌راه هستید و کسی می‌پرسد چرا تیم به مفهوم ورود به سیستم کنسیرژ متعهد شده است به جای ویزارد خودخدمت. شما به یاد می‌آورید که تصمیم‌گیرنده آن را انتخاب کرده است. شما به یاد نمی‌آورید چرا. عکس‌ها در پوشه‌ای به نام Sprint_Week_Final هستند؛ دلیل در ذهن هیچ‌کس به صورت قابل بازتولید وجود ندارد؛ و دو تا از یازده سوال معلق به نظر می‌رسد که دقیقاً مسائل فعلی هستند که اکنون جلوی مهندسی را گرفته‌اند.

این حالت استاندارد شکست مراسمی است که جیک ناپ، جان زراتسکی و برادن کوویتز در گوگل ونچرز ساخته‌اند و در Sprint (2016) مستند شده است. ساختار پنج روزه واقعاً عالی است — این آموزش آن را تغییر نمی‌دهد. آنچه تغییر می‌کند رسانه ثبت است: آثار کلیدی اسپرینت به استدلال‌هایی در یک درخت تبدیل می‌شوند، بنابراین تصمیمی که تا جمعه باقی می‌ماند، استدلال است، نه عکس‌ها.

"تنها با هم کار کنید" — بهترین ایده اسپرینت، حفظ شده است

حرکت امضایی اسپرینت چیزی است که ناپ آن را کار کردن به‌تنهایی در کنار هم می‌نامد: ایده‌ها به‌طور مستقل تولید می‌شوند — طراحی‌های خاموش، رأی‌گیری خاموش، یادداشت‌هایی که قبل از بحث نوشته می‌شوند — و تنها پس از آن به‌عنوان یک گروه ارزیابی می‌شوند. کتاب به‌صراحت درباره دلیل این موضوع صحبت می‌کند: طوفان فکری گروهی کمتر از زمانی که همان افراد به‌تنهایی کار می‌کنند، تولید می‌کند و بحث‌های باز نتیجه را به بلندترین و ارشدترین صدا می‌سپارد. مجموعه خود ما نیز از جهات دیگر به همین نتیجه می‌رسد — دیدگاه‌های مستقل بر تفکر گروهی غلبه می‌کند و قضاوت‌های مستقل تجمیع‌شده بر کارشناسان غلبه می‌کند به‌ویژه زمانی که واقعاً مستقل هستند.

همه چیز در این آموزش آن ویژگی را حفظ می‌کند. استدلال‌ها قبل از اینکه قابل مشاهده باشند، ارائه می‌شوند؛ نقدها به عنوان گفت‌وگوهای خصوصی موازی قبل از هر بحث گروهی انجام می‌شوند؛ ارزیابی‌ها فردی هستند. این ابزار روانشناسی اسپرینت را جایگزین نمی‌کند — بلکه آن را تحمیل می‌کند، از جمله برای شرکت‌کنندگان از راه دور که کتاب اصلی هرگز نیازی به سازگاری با آن نداشت. (برای اینکه چرا ساختار به طور کلی بر بحث آزاد برتری دارد، به اختلاف ساختاری مراجعه کنید.)

دوشنبه: مشکل را به استدلال‌ها تقسیم کنید، نه یادداشت‌های چسبی

دوشنبه روز جمع‌آوری دانش در اسپرینت است: هدف بلندمدت، سوالات اسپرینت، نقشه‌ای از مشکل و مصاحبه‌های "از کارشناسان بپرسید" که با نوشتن یادداشت‌های چگونه-ممکن-است توسط همه به پایان می‌رسد. در اسپرینت کلاسیک، این منجر به دیوار چسبنده می‌شود — متراکم، ارزشمند و غیرقابل خواندن تا بعدازظهر سه‌شنبه.

1. 1سوال اسپرینت را به عنوان ادعای اصلی فرموله کنید. نه "چگونه می‌توانیم فرآیند ورود را بهبود ببخشیم" بلکه تصمیمی که باید در این هفته اتخاذ شود: "ما مفهوم X را برای حل مشکل ریزش در فرآیند ورود ارسال خواهیم کرد." کار این هفته حمله، حمایت و در نهایت انتخاب آنچه که X را پر می‌کند، است. نقطه بررسی: ادعای اصلی وجود دارد؛ هدف بلندمدت و سوالات اسپرینت به عنوان اولین فرزندان آن متصل شده‌اند.
2. 2مصاحبه‌های کارشناسان را استخراج کنید. مانند همیشه ضبط کنید یا یادداشت بردارید — سپس یادداشت‌ها را بارگذاری کنید و بگذارید استخراج هوش مصنوعی آن‌ها را به استدلال‌های ساختاریافته موافق/مخالف تبدیل کند با متن منبع پیوست به هر کدام. هشدار کارشناس به یک استدلال مخالف تبدیل می‌شود با کلمات آن‌ها به عنوان مدرک، نه یک نکته در یادداشت‌ها که هیچ‌کس دوباره نمی‌خواند. نقطه بازرسی: هر مصاحبه استدلال‌هایی در درخت تولید کرد؛ منبع نشان می‌دهد کدام‌ها استخراج شده‌اند.
3. 3یادداشت‌های چگونه-ممکن-است بر روی درخت قرار می‌گیرند. هر یادداشت HMW یک ادعا است که به‌طور مستقل ارائه می‌شود — همان مراسم، رسانه‌ای بادوام. نسخه‌های تکراری بلافاصله قابل مشاهده می‌شوند به جای اینکه در سه گوشه دیوار دوباره چسبانده شوند. نقطه بازرسی: دور HMW کامل شد؛ همه قبل از خواندن دیگران ارسال کردند.
4. 4هدف را با یک ارزیابی اولیه انتخاب کنید. انتخاب هدف در نقشه — معمولاً برچسب‌های نقطه‌ای — یک دور ارزیابی در مورد ادعاهای کاندیدا است. توزیع، نه حافظه تسهیل‌گر از نقاط، جایی که اتاق قرار داشت را ثبت می‌کند. نقطه بازرسی: هدف انتخاب شده؛ توزیع که آن را انتخاب کرده در سوابق است.

سه‌شنبه: طراحی روی کاغذ، تحقیق در مورد رکورد

سه‌شنبه متعلق به نمایش‌های سریع و طراحی راه‌حل است — و طراحی دقیقاً در جایی که کنپ آن را قرار داده باقی می‌ماند: روی کاغذ. Crazy 8s با یک ماژیک یک تکنیک تفکر است، نه یک مشکل مستندسازی، و انتقال آن به هر ابزاری دست را که آن را کار می‌کند کند می‌کند. این دامنه‌ای عمدی است: درخت استدلال را ثبت می‌کند، نه نقاشی‌ها.

آنچه در رکورد ثبت می‌شود نیمه تحقیق است. دموهای سریع — جستجو برای راه‌حل‌های موجود که ارزش دزدیدن دارند — به خوبی فراتر از اتاق موازی می‌شود: یک بحث شخصیت ArgumenTroupe را اجرا کنید تا ببینید چگونه آرکتایپ‌های مختلف کاربر به یک الگوی کاندیدا واکنش نشان می‌دهند، یا یک جمع‌آوری چندمدل Argumentree.AI را انجام دهید تا ببینید چندین مدل چگونه برای و علیه یک رویکرد استدلال می‌کنند. هر دو به عنوان استدلال‌های برچسب‌گذاری شده (با مهر منبع) ثبت می‌شوند، بنابراین تحقیق میدانی روز سه‌شنبه در روز چهارشنبه قابل جستجو است به جای اینکه در تب‌های مرورگر یک نفر زندگی کند.

چهارشنبه: روز تصمیم‌گیری که نام اسپرینت به آن اختصاص دارد

صبح چهارشنبه موزه هنر است: طرح‌ها بر روی دیوار، مرور خاموش، نقاط نقشه حرارتی، نقد سرعتی، نظرسنجی غیررسمی و در نهایت رأی‌گیری فوق‌العاده تصمیم‌گیرنده. این بهترین جلسه تصمیم‌گیری طراحی‌شده در ادبیات کسب‌وکار است — و روزی که بیشتر استدلال‌های آن تبخیر می‌شود. در اینجا همان توالی با حفظ استدلال آمده است:

1. 1موزه هنر، بدون تغییر. طرح‌ها (عکاسی شده یا صادر شده) هر کدام توسط یک گره استدلال نمایندگی می‌شوند — مفهوم به عنوان یک ادعا. خود طرح به عنوان نمایش گره متصل می‌شود. نقطه بازرسی: هر طرح یک گره دارد؛ نویسندگان فعلاً ناشناس می‌مانند، دقیقاً همان‌طور که کنپ تجویز می‌کند.
2. 2انتقاد خاموش به عنوان زنجیره‌های بررسی موازی. به جای انتقاد سریع کلامی — جایی که صدای اول و مطمئن اتاق را تثبیت می‌کند — هر شرکت‌کننده زنجیره‌های بررسی را بر روی مفاهیمی که در آن‌ها تردید دارند، باز می‌کند: یک ارزیابی مکتوب، پاسخ قهرمان مفهوم، پیگیری، پاسخ. انتقاد گروهی N زنجیره موازی بر روی یک مفهوم است، هر منتقد در گفتگوی چهار نوبتی خود با نویسنده — به صورت طراحی شده هیچ رشته انتقادی مشترکی وجود ندارد. نقطه بازرسی: هر تردید جدی به عنوان یک زنجیره وجود دارد، قابل نسبت‌دهی و پاسخ داده شده.
3. 3پارکینگ به عنوان زنجیره‌های پرسش و پاسخ. سوالی که معمولاً بر روی تخته سفید می‌میرد، به یک زنجیره پرسش و پاسخ در مورد مفهوم مربوطه تبدیل می‌شود: پرسیده می‌شود، توسط قهرمان پاسخ داده می‌شود، پیگیری می‌شود، دوباره پاسخ داده می‌شود — سپس کامل می‌شود. یازده سوال پارک شده به یازده تبادل کامل تبدیل می‌شوند به جای یازده پشیمانی. نقطه کنترل: پارکینگ خالی است؛ هر سوال پارک شده یک زنجیره است.
4. 4نظرسنجی غیررسمی به عنوان یک دور ارزیابی. هر کس هر مفهوم را ارزیابی می‌کند — هر کدام با یک برچسب ارزیابی. نقشه حرارتی به یک توزیع تبدیل می‌شود که می‌توانید دوباره بخوانید، از جمله تقسیمات. نقطه بازرسی: همه مفاهیم توسط همه شرکت‌کنندگان ارزیابی شده‌اند.
5. 5سوپررای، با دلایل آن. تصمیم‌گیرنده تصمیم می‌گیرد — آن بخش از اسپرینت مقدس است. اما سوپررای به عنوان یک استدلال که توسط تصمیم‌گیرنده تحت مفهوم انتخاب شده نوشته شده است، ثبت می‌شود و بیان می‌کند چرا، از جمله اینکه چرا اگر خلاف نظر سنجی اولیه عمل کرده‌اند. این یک گره تفاوت بین جلسه نقشه‌راه که تصمیم را دوباره باز می‌کند و جلسه‌ای که آن را می‌خواند، است. نقطه بازرسی: تصمیم ثبت شده، نوشته شده توسط تصمیم‌گیرنده، دلایل شامل شده.
6. 6اتاق تقسیم شده؟ زنجیره سازش. زمانی که دو اردوگاه به طور واقعی به بن بست می‌رسند — موردی که ناپ با "شاید هر دو" حل می‌کند — یک زنجیره سازش به یک قهرمان اجازه می‌دهد تا مفهوم ترکیبی را به دیگری پیشنهاد دهد، به صورت رسمی. چه این پیشنهاد حل شود یا نه، تلاش مستند است. نقطه بازرسی: هیچ تقسیم حل نشده‌ای باقی نمانده است که نامرئی باشد.

پنجشنبه: نمونه اولیه — عمداً نه بخش ما

پنجشنبه برای ساخت نمای ظاهری در فیگما، کی‌نوت یا کاغذ است. تنها کار درخت در روز پنجشنبه غیرفعال است: آن خلاصه است. پروتوتایپ گره مفهوم انتخاب شده را می‌سازد — ادعای آن، استدلال‌های پشتیبان آن، و اعتراضاتی که از آن‌ها جان سالم به در برده است — و هر سوالی که سازندگان با آن مواجه شوند، زنجیره‌ای از سوال و جواب به تصمیم‌گیرنده ارسال می‌شود به جای اینکه در جلسه جمع‌بندی روز جمعه به دام بیفتند.

جمعه: پنج کاربر و یافته‌هایی که به هم متصل می‌شوند

پنج مصاحبه کاربری روز جمعه پاداش اسپرینت است — و در نسخه کلاسیک، بی‌فایده‌ترین اثر آن. یافته‌ها به یک شبکه تجزیه و تحلیل می‌روند، شبکه به یک ارائه می‌رود و ارائه به هر جایی که ارائه‌ها می‌روند. اصلاح هیچ هزینه‌ای ندارد: هر یافته را به عنوان یک استدلال مرتبط با فرضیه دوشنبه‌ای که آزمایش می‌کند، ثبت کنید. "کاربران مرحله قیمت‌گذاری را درک نکردند" به یک نقطه ضعف در ادعای قیمت‌گذاری مفهوم تبدیل می‌شود، با لحظه مصاحبه به عنوان مدرک. استخراج در اینجا نیز کمک می‌کند — یادداشت‌ها یا متن‌های مصاحبه را بارگذاری کنید و بگذارید ساختار استخراج شود، سپس بازبینی کنید.

قبل از مصاحبه‌ها، یک بررسی اختیاری دیگر: یک پیش‌بینی اعتراض Argumentree.AI — چندین مدل که استدلال می‌کنند کجا پروتوتایپ شکست خواهد خورد — یک تمرین مقایسه‌ای تند را ایجاد می‌کند زمانی که کاربران واقعی با ماشین‌ها اختلاف نظر دارند. برچسب‌گذاری کنید و مطابق آن بخوانید.

چه چیزی در طول هفته باقی می‌ماند

این مسیر را دنبال کنید، باقی‌مانده‌ی اسپرینت یک ساختار مرتبط است: سوال اسپرینت، دانش تخصصی که آن را شکل داده، هر مفهوم با زنجیره‌های نقدش، ارزیابی‌ها، استدلال منطقی تصمیم‌گیرنده و یافته‌های آزمایشی که به فرضیه‌هایی که به آن‌ها پرداخته شده، متصل است. جلسه‌ی نقشه‌راه سه هفته بعد درخت را باز می‌کند، گره‌ی سوپررای را می‌خواند و ادامه می‌دهد — تعریف کاری از یک زنجیره کیفیت تصمیم، که به عنوان یک محصول جانبی از هفته‌ای که به هر حال در حال دویدن بودید، تولید شده است. این همچنین قوی‌ترین پادزهر برای مشکل جلسه‌ای است که باید یک ایمیل می‌بود، به صورت معکوس: این هفته‌ای بود که شایسته بود یک جلسه باشد و حالا می‌تواند این را ثابت کند (آزمایش).

محدودیت‌های صادقانه

• ✗این ابزار اسپرینت را اجرا نمی‌کند. هیچ الگوی اسپرینت، تایمر یا راهنمای روز به روز وجود ندارد — انضباط تسهیل (زمان‌بندی‌ها، اختیارات تصمیم‌گیرنده، قانون عدم استفاده از دستگاه‌ها) از کتاب به شما تعلق دارد.
• ✗طراحی و نمونه‌سازی به‌طور عمدی از دامنه خارج است. Crazy 8s باید روی کاغذ باشد؛ نمونه‌سازی باید در یک ابزار طراحی باشد. مجبور کردن هر یک از آن‌ها به یک درخت استدلال به هر دو آسیب می‌زند.
• ✗امتیازها یک مقدار برچسب‌گذاری شده برای هر فرد هستند — یک نظرسنجی غیررسمی، نه یک امتیاز چندمعیاره وزنی. سوپررای به‌طور دقیق به این دلیل وجود دارد که نظرسنجی تصمیم نیست.
• ✗یک زنجیره چهار بار می‌چرخد، سپس کامل می‌شود. اختلافات عمیق طراحی هنوز به فضا نیاز دارند؛ زنجیره آنچه قبلاً بحث شده را ثبت می‌کند.
• ✗بحث‌های پرسونال و جاروهای چندمدلی ورودی را گسترش می‌دهند؛ آن‌ها کاربران نیستند. پنج انسان روز جمعه همچنان شواهد هستند. استدلال‌های ماشینی برچسب‌گذاری شده باقی می‌مانند تا هیچ‌کس فراموش نکند کدام یک کدام است.
• ✗قالب پیش‌فرض‌های خود را فرض می‌کند. پنج روز متوالی، یک اتاق، هفت نفر یا کمتر، یک تصمیم‌گیرنده — اگر هر یک از این موارد را نقض کنید، اسکریپت اسپرینت با شما مقابله می‌کند. برای تیم‌های توزیع‌شده، گروه‌های بیست نفره، تکرارهای چند ماهه، یا کار بدون یک تصمیم‌گیرنده واحد، حالت‌ها را به‌طور مستقیم اجرا کنید: کتابچه راهنمای کارگاه تفکر طراحی آموزش همراه برای دقیقاً همین پروژه‌ها است.

درس‌های عملی

• ✓درخت را قبل از دوشنبه راه‌اندازی کنید. ادعای اصلی، هدف، سوالات اسپرینت — ده دقیقه در روز یکشنبه، اشتباهات صبح دوشنبه را که به اعتماد اتاق آسیب می‌زند، نجات می‌دهد.
• ✓استخراج در زمان استراحت‌ها انجام می‌شود. یادداشت‌های مصاحبه با کارشناسان را در زمان استراحت قهوه بارگذاری کنید؛ بعد از ناهار، استدلال‌های استخراج‌شده را به‌صورت گروهی مرور کنید. هیچ‌کس چیزی را به‌صورت زنده رونویسی نمی‌کند.
• ✓نام نویسندگان را تا بعد از امتیازدهی پنهان نگه دارید. قوانین ناشناسی اسپرینت (طرح‌ها بدون امضا تا بعد از رأی‌گیری) به‌خوبی تطابق دارد — پس از رأی‌گیری غیررسمی، مانند کاری که کنپ انجام می‌دهد، افشا کنید.
• ✓دلیل سوپررای غیرقابل مذاکره است. اگر تصمیم‌گیرنده در طول هفته یک جمله بنویسد، همین جمله است. بدون آن چهارشنبه را نبندید.

جمعه، ۴:۵۵ بعد از ظهر، دوباره

همان اتاق، همان حس خسته‌کننده به شیوه‌ای خوب. تفاوت در آنچه پس از گرفتن عکس‌ها باقی می‌ماند است: نه یک پوشه از تصاویر، بلکه درختی که می‌تواند به تنها سوالاتی که بعداً از اسپرینت پرسیده می‌شود پاسخ دهد — چه چیزی را انتخاب کردیم، چه چیزی را رد کردیم، چه کسی به آن شک داشت و چرا، و کاربران در واقع چه گفتند. اسپرینت همیشه یک ماشین تصمیم‌گیری بود. حالا تصمیم را نگه می‌دارد.